Een van de manieren om je expat bestaan in evenwicht te houden is om na een werkperiode verlof te nemen. Afstand nemen, terugkijken en reflecteren helpen om de balans op te maken. Vooral als je 6 dagen per week meer dan 10 uur per dag intensief werkt.

Terugkeren in Nederland en bij je gezin zijn is uiteraard erg prettig. Niet voor alles een auto hoeven te gebruiken, rustiger verkeer, fietsen in Heemstede benadrukken wat een goed leven je in Nederland kunt leiden. En daarentegen verbaast zijn over het feit dat als een brug afgesloten is voor vrachtverkeer dit in het landelijke nieuws zoveel commotie kan veroorzaken.

De eerste werkperiode is behoorlijk inspannend geweest. Dor de lange werkweek voelen zes weken als drie maanden aan. Een nieuwe werkomgeving en in een ander land wonen zorgen voor veel nieuwe indrukken en ervaringen.

Tijdens de tweede werkperiode kom ik in aanmerking voor een “relaxation Saturday”. Eenmaal drie weken achter elkaar gewerkt heb je recht op een vrije zaterdag. En van deze tweedaagse heb ik gebruik gemaakt om een langgekoesterde wens in vervulling te brengen. Tijdens mijn eerste bezoek aan Oman in 1993 was ik al gefascineerd geraakt door de bergen die markant en duidelijk in het landschap en in de omgeving van Muscat zijn te zien.

Bezoek Oman

Op 17 november na het werk ben ik op het vliegtuig (Dreamliner, wat een fijn toestel is dat toch) gestapt en na iets meer dan twee uur stapte ik in Oman uit. 100 meter voorbij de gate werd ik al verrast met een tax free winkel waarbij breeduit werd geadverteerd voor Heineken en niet moslims hier hun tax free drank mochten inkopen. Het was er dan ook erg druk.

Na de drukke wegen van Riyadh is Muscat een verademing waarbij je al snel denkt: zo kan het dus ook? Nette verlichte wegen, rustige chauffeurs en stoplichten waar iedereen bij blijft staan wachten. Muscat is heel anders en ook Oman is veel minder streng op geloofsgebied. Supermarkten met een aparte hoek waar varkensvlees producten te koop zijn. Veel meer terrassen in de stad en geen strikte kledingregels. De Omani zijn vriendelijk en hebben een goede levensstandaard.

Tourverslag

Op vrijdagochtend staat een gids mij om 7.00 uur op te wachten bij de ingang van het hotel om rond te gaan touren. Ik heb voor veel geld (€ 350) een dagtour geboekt en ben blijkbaar de enige ingeschrevene. Said is mijn chauffeur en met een four wheel drive gaan we door de stad in de richting van Nizwa. Said is een vriendelijke man (50-er) die mij het nodige vertelt over de stedelijke gebouwen waar veel ministeries in huizen en verteld veel over de bouwstijl. (Omaanse architectuur met Islamitische invloeden). Daarbij geeft hij aan dat his majesty (Sultan Qaboos) heeft bepaald dat in het algemeen gebouwen niet hoger mogen zijn dan zes verdiepingen. En dat is nou net wat Muscat een vriendelijke toegankelijke stad maakt.

We rijden steeds verder van de stad af en kleine dorpen/stadjes wisselen het landschap af. Als ik vraag waar de mensen die er wonen dan werken geeft hij aan dat het merendeel in Muscat werkt. Interessant om te horen is dat elke man vanaf zijn 26e een stuk grond in de regio kan aanvragen bij het ministerie en dat toegewezen kan krijgen. Voor een laag bedrag krijgt hij 600m2 wat hij mag bebouwen en waar hij een huis op kan zetten. Je kunt er ook voor kiezen om het land door te verkopen.

We naderen Nizwa en ik krijg de tip om alvast uit te stappen en de plaatselijke veemarkt te bekijken omdat deze na 10 uur ’s ochtends stopt. Nizwa is een oude stad en bij de shouk kom ik ook veel toeristen tegen Duitsers, Nederlanders, Italianen. Stemmers op de Partij voor de Dieren kan ik afraden om deze vee shouk te bezoeken. Er is een soort rond podium waar de bezoekers opstaan en de veehandelaren lopen rondjes met hun voornamelijk geiten en runderen om de koopwaar aan te prijzen. Het gaat er niet al te zachtzinnig aan toe. Ik verwonder mij over het feit dat sommige mensen per stuk een geit kopen en daarna met een touw de geit meesleuren naar hun voertuig. Runderen gaan meestal naar boeren heb ik het idee maar een eigen verse geit kan in de eigen pick up worden meegenomen.

De shouk van Nizwa is beroemd en mooi. Er zijn markthallen voor alle soorten producten dadels, groenten, vis, kruiden en er is een soort visitors centre waar koffie wordt uitgedeeld en ieder met een eigen plastic lepel een greep mag doen in de grote dadeljam schaal. Erg lekker! Uiteraard kun je op de markt jachtgeweren en pistolen kopen en kun je kiezen uit veel soorten zwaarden (khanjars). De gids heeft een korte snelle tour gedaan en geeft aan dat ik alleen kan rondlopen en dat ik om 10.00 uur verwacht wordt bij de ingang van het fort.

Het fort is in 2007 gerestaureerd en heeft een erg mooi uitzicht vanaf de top en ook veel ruimtes waar tekst en uitleg wordt gegeven. Het fort heeft de nodige belegeringen doorstaan. Said vertelt over de geheime gang die is gegraven waardoor de sultan met zijn familie kon ontsnappen als het nodig was. Alle ingangen hebben grote spleten zodat de belegeraars konden worden getrakteerd op de lokale variant van: “Ze smelten de kazen”. Van dadels werd olie opgevangen en op een groot vuur verhit zodat de aanvallers daarmee verjaagd konden worden.

Om 11.00 uur sluit het fort, het is tenslotte vrijdag gebedsdag en we zetten de tocht voort richting Jebel Sharms. Op weg er naar toe komen we langs lemen huizen die honderden jaren geleden zijn gebouwd. Het is een adembenemende rit. Om naar het plateau op 3000 meter hoogte te rijden rijden we langs allerlei mooie bergen en komen we op onverharde bergwegen die alleen met een 4×4 te berijden zijn.

Een goede gids verdient zichzelf terug. Niet alleen had ik veel geld moeten neertellen om een four wheel drive te kunnen huren. Hij kent de beste lunch plek van de berg bij een resort en voor 5 Omani reaal per persoon gaan we langs een uitgebreid warm en koud buffet afgesloten met koffie en dadels. Ondertussen kan ik meeluisteren met een Nederlandse gids die pensionados de nodige uitleg geeft. Jebel Sharms is een grand canyon waarbij de natuur een mooie voetafdruk heeft achtergelaten. Je kunt naar beneden wandelen, mountain biken en van de schitterende uitzichten genieten. Op de terugweg gaan we langs een lemen dorp dat vlakbij een wadi ligt. Water is er in dit deel van het land in grote mate. Het mooie van Oman is dat het uitgestrekt is met veel bergen, zandduinen en zee. En ik heb maar slechts een klein deel ervan gezien.

Het voordeel van een persoonlijke gids is dat je hem veel vragen kunt stellen. Mijn gids is freelancer doet dit werk al wat jaren en woont in Muscat. Hij heeft 8 zonen en drie dochters bij twee vrouwen. Nieuwsgierig als ik ben vraag ik: “Hoe werk dat dan in de praktijk? Wonen jullie in 1 huis? Hij woont om de dag bij een andere vrouw in een ander huis. Hij is op zoek naar een derde vrouw. Hij ziet er dan ook fit en patent uit deze vijftiger. Uit zijn blik valt op te maken dat hij medelijden met mij heeft als ik hem vertel 1 vrouw en 1 zoon te hebben. Maar ja, voor veel huishoudens heb je ook geld nodig. Hij maakt veel uren en is veel van huis weg. In het toeristen seizoen is hij regelmatig op pad en overnacht dan in de bergen of in de woestijn afhankelijk van het programma.

Dat Omani vriendelijke mensen zijn bewijst het volgende. Na mijn bezoek ’s avonds aan een Turks restaurant waar ik op advies van de gids mixed grill sea food had gegeten besloot ik terug te lopen naar mijn hotel. Op de heenweg was ik met de taxi gegaan maar de maximale prijs die de gids mij had genoemd 1,5 OMR was volgens de taxi chauffeur 5 OMR waarna ik na een vervelende discussie op 3 OMR uitkwam.

Ik liep door de stad en vergat een straat in te slaan waardoor ik in een andere wijk uitkwam. Aangezien ik mijn telefoonkosten laag wilde houden en niet op google maps kon kijken besloot ik aan een jonge man te vragen met een kaartje van het hotel of hij wist welke weg ik moest inslaan. Hij kende de straatnaam niet en besloot om een vriend te bellen. Na het telefoongesprek zei hij, kom ik laat het je zien. Om een lang verhaal kort te maken hij gaf mij een lift naar het hotel en zette mij af voor de ingang. Ondertussen vroeg hij mij wat ik van Oman en Muscat vond. Ik prees zijn stad en land de hemel in en daar was geen gelogen woord bij.

Op zaterdag staat mijn zelfde gids, nu gelukkig om 08.30 uur klaar om mij Muscat uitgebreid te laten zien. We beginnen bij de Grand Mosque. Een van de weinige moskeeën in het land dat je als niet-moslim mag bezoeken. Dames mogen alleen gesluierd de moskee in en schoenen dienen in de genummerde rekken achter te blijven. Zowel aan de buitenkant als aan de binnenkant is het een prachtige moskee. Tapijten uit Iran, Swarovski kroonluchters uit Oostenrijk en marmer uit Carrara, Italië. Ook hier weer een mooie ingericht visitors centre waar ik de basis principes van de Islam krijgt uitgelegd onder het genot van Omaanse koffie en dadels.

De sultan heeft het goed voor met zijn volk. Het tweede bezoek is aan het in 2005 gebouwde Royal Opera House. Ook dit gebouw en interieur zijn met zorg en veel smaak ingericht. Kaarten zijn goedkoop en jongeren krijgen standaard 25% korting. Alle stoelen hebben kleine beeldschermen in de rug zitten zodat simultaan de vertaling van het optreden kan worden weergegeven.

Het derde onderdeel van de tour brengt mij op een plek waar het allemaal begon in 1993. De haven! Een stuk drukker dan 20 jaar geleden. Er zijn twee cruiseschepen aangemeerd en de Sultan heeft niet 1 maar 3 jachten tot zijn beschikking. Er is een grote shouk en ook twee terrassen waar je ontspannen kunt zitten.

We rijden nog rond door de straten, rijden langs het Al Bustan Palace hotel en komen zo bij het werkpaleis van de Sultan uit. Na de nodige foto’s word ik op verzoek bij het strand afgezet en om 16.00 uur opgehaald en bij het vliegveld keurig afgeleverd. Het waren twee mooie bijzondere dagen!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *